Bu sayfada sizlere, yaşama veda eden değerlerimizi anlatacağız. Onlarla ilgili anlatacaklarımız belki sınırlı hatta eksik olabilir. Biliyoruz ki, hatırlanmak bile kitaplar dolusu, anlatı ile eşdeğerdir. ATİB”in kuruluşundan itibaren yanında olan özverili üyeleri, maalesef yaşlandılar, sonbaharda dökülen yapraklar gibi sessiz, sedasız aramızdan ayrılmaya başladılar. Bizler, onları yıldızlara uğurlarken, tabiki üzülüyoruz. Yaşam gibi ölümde diğer bir gerçek. Birgün o yolculuk hepimizi bekliyor. Bütün mesele gittikten sonra nasıl hatırlandığımızdır. Sözü fazla uzatmadan başlayalım mı??

Ali Günbay

Elimizde resmi olmadığı için şimdilik resim koyamadık. Elimizdeki bilgilerle onu kısaca anlatmaya çalışacağız. Eksiklerimizi ailesi veya arkadaşları bize yazarak giderirse, seviniriz. Amacımız bu değerlerimizi daha iyi tanıtabilmek.email adresimiz : atib.almelo@gmail.com

Doğum 01.09.1938 Ortaköy/Şarkışla. Sivas Vefat 08.12.1978 Almelo

Ali Günbay, Hollanda”ya gelmeden önce Adana”da yaşamaktadır. O da 1968 yılında Twente Tekstil fabrikasında, çalışmak üzere Hollanda”ya gelir. Burada çalışırken, arkadaşları gibi fabrikanın melkweg”de bulunan pansiyonunda kalır. Daha sonra ailesini Hollanda”ya getirir. Bir süre sonra da Texas İnstrument fabrikasında işe başlar. Ali Günbay, ATİB”in kuruluş çalışmalarına en başında emek vermiş kişilerdendir. Hatta, ATİB“in noter tastikli ilk tüzüğünde imzası bulunan üç kişiden biridir. Bu konuda ATİB adına yaptığı çalışmalar, kendisini tanıyan arkadaşları tarafından hala anlatılır. Çevresinde sevilen, sayılan ve yardımsever bir kişiliğe sahiptir. Genç yaşta, yaşama veda etti. Devri daim yıldızlar yoldaşı olsun.

Bayram Arslan

Doğum 11.05.1945 ölüm 12.03 2018

Bayram Arslan, Afyonkarahisar”ın Dinar ilçesine bağlı, Bademli köyünde dünyaya geldi. 14 Yaşında, köyünden ayrılır ve Denizli”ye gelir. Burada çeşitli dokuma atölyelerinde çalışır. Yani 14 yaşından itibaren, hayatla mücadele etmeye ve kendi emeğiyle, ekmeğini kazanmaya başlar. 1971 yılında, Tekstil fabrikasında çalışmak üzere, Hollanda”nın Almelo şehrine gelir. Uzun yıllar, burada Tekstil fabrikasında çalışır ve fabrikanın pansiyonunda(Casa- Cortina) kalır. Okuma ve yazmaya meraklıdır. İlk işi, fabrika pansiyonunda sınırlı da olsa bir kütüphane kurmak olur. Uzun yıllar pansiyonda kalır. 26 Haziran 1980 yılında o da, ailesini Hollanda”ya getirir. Bu arada toplumsal sorunlara da duyarlılığı nedeniyle, gönüllü çalışmalara katılır. ATİB”e üye olur, olmaz çalışmalarına katılmaya başladı. Bu arada, Almelo yaşlılar vakfı ve Almelo”da oluşturulan ilk, Zeybek folklör ekibinin oluşumunda çok emekleri geçmiştir. Tabii ki, onun bir de şairlik yanı vardır. Şiirlerinde, ülkesine olan sevdasını ve kendi insanının buradaki sorunlarını hep yazdı. Onun, toplumsal sorunlara yönelik çalışmalarda, gönüllü katkısının sınırı yoktu. O, çalışmalarından ötürü Hollanda Kraliyet Nişanına layık görüldü. Maalesef kendi alamadı ama eşine bu ödül, Almelo belediye meclisinde yapılan bir törenle; belediye başkanı tarafından verildi.

ATİB”de onu herkes Bayram Abi, diye bilir, sever ve sayardı. Öğleden sonra gelir, kahvesini alır sandalyesine oturur, oturmaz etrafı sarılır ve sohbet başlardı. Siz ne kadar eleştirsenizde o yüzündeki, sevecen tebessümle karşılık verirdi. ATİB”in yaptığı etkinliklerin sonunda mutlaka Bayram abinin bir şiir okuması artık bir gelenek olmuştu. ATİB”in 40. yıldönümü içinde bir skeç hazırlamıştı. Ne yazıkki, ömrü bu yazdığı skeci izlemesine yetmedi. Yani ATİB”in 40.ıncı yıl etkinliğinde, şiir okuyamadı ama o skeç oynandı. Uğurlar olsun koca yürekli EFE..

Işıklar içinde uyu ” Tahta Bavullu Adam”

Mehmet Keskin

Doğum 1927 Karacasu/AYDIN Ölüm 2015 Almelo

1965 yılına kadar helvacılık yaparak ve son olarakta Karacasu”da kendi lokantasını işleterek ailesini geçindirmeye çalışan bir emekçi. Haziran 1966″da uzun sağlık kontrollerinden sonra, Hollanda”ya gelebildi. Almelo”da Ten Cate fabrikasında başlangıçta dokumacı olarak çalıştı. Daha sonra da mutfakta aşçı olarak çalışmaya devam etti. Bir süre sonra, buradan ayrılarak Almelo”daki Hedeman fabrikasında boyahanede işe başladı. Orada çalışırken, akciğerlerinden rahatsızlandı. Ondan sonra da aktif iş yaşamına veda etti. Çünkü sağlığı buna müsaade etmiyordu. Almelo”da herkes onu Aşçı Mehmet olarak bilir, herkesin de bu anlamda haklı saygısını kazanmıştır. ATİB”in kuruluşunda, kendisi ve ailesinin katkıları unutulmaz.

Sağlık sorunlarına rağmen, arada birde olsa ATİB”e uğrardı. Bir köşeye oturur, kahvesini yudumlarken, sohbet etmeye başlardı. Özellikle yaşadığı hayat tecrübelerini anlatır, bazende iş arkadaşları ile anılarını anlatırken, hüzünlenir, iç geçirirdi. Çünkü birçoğu yaşama çoktan veda etmişlerdi. Zaman, zaman derneğe gelmekte zorlandığını merdivene bir çözüm bulunmasını çok istedi. Bizde, bu istediğini o ve diğer arkadaşları adına defalarca belediyeye ilettik ama bir türlü olumlu bir yanıt vermediler. Bu anlamda üzgünüz, Mehmet Amca. Ömrü ve sağlığı elverdiğince bizleri bırakmadı. Maalesef Mehmet Keskin”i de ekim 2015″te yıldızlara uğurladık. Işıklar içinde uyu, Aşçı Mehmet.

M.Şerif Bağır,

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Doğum 01.01.1935 Ölüm 11.06.2011

Hollanda”ya gelmezden önce Antakya”da bir Hızar(kereste) atölyesinde ekmeğini kazanan bir emekçi. O da Türkiye”den gelen diğer emekçiler gibi 1969 yılının sonlarına doğru umuda yolculuğa çıkar. Tekstil işkolunda çalışmak üzere Hollanda”nın Almelo şehrine gelir ve twente fabrikasında işe başlar. Tam dört yıl Almelo”da o zaman ki, melkweg”de bulunan bir pansiyonda kalır. Bir yanıyla da zorunlu bir ayrılık. Pansiyonda yaşayan diğer arkadaşları da kendisi gibi aynı kaderi paylaşırlar. O zamanlar konut sıkıntısı çok hat safhada. Konut alabilmek için belediyeye yazılıp sıraya girmeniz gerekiyor. M.Şerif Bağır”da tam dört yıl bekliyor. Dört yılın sonunda aile özlemi bitiyor. O, da ailesini Hollanda”ya getiriyor. Kuruluşundan itibaren ATİB”in yanında üye, yönetici olarak görev alır. Hatta, ATİB folklör ekibinin kuruluşunda ve kıyafetlerinin temin edilmesi konusunda büyük emekleri geçmiştir. Günlük olarak sabah kahvaltısını yaptıktan sonra, tam bir beyefendi gibi, giyinir, Otobüs durağına gider. Ve, ATİB”e gelirdi.

ATİB”de ona herkes “emmi” diye hitap ederdi. Büyük, küçük demez, herkesle sevecen ve düzeyli bir iletişim kurardı. Herkes de onu gerçekten sever, sayardı. Öğleden sonra, dernekten eve gitme vakti geldiğinde “nereye emmi” diye sorulduğunda o duymaya alışık olduğumuz yanıtı gelirdi, “eve gideyimde, çoban salatasını yapayım” derdi. Yaşam dolu bir kişiliğe sahipti. O, bu yanıyla girdiği her ortamı sevince boğardı. Paylaşımcı idi. Emmi ile ilgili yazılacak çok şey var, elbette fakat hepsini buraya sığdırabilme olanağımız yok. Ama hatırlanmasına katkıda bulunabildik ise ne mutlu. Işıklar içinde uyu, EMMİ.

BAĞDAT DAĞ

Doğum 08.03.1941 Ölüm 26.09.2019

8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar gününde Malatya ili Akçadağ Kazasına bağlı Bilemuşağı köyünde hayata gözlerini açtı, Bağdat abla. Halasının oğlu ile evlenmişti. 1960″lı yılların sonlarına doğru eşini yurtdışına uğurladı. O yıllarda, yurtdışına Türkiye”nin özellikle kırsal kesiminden emek göçü başlamıştı. 1973 yılında o da, çocukları ile birlikte eşinin bulunduğu Hollanda”nın Almelo şehrine geldi. Bir ara iş hayatına atılarak(fabrika da çalıştı) aile bütçesine katkı da bulundu. 1970″li yılların sonlarına doğru başlayan ATİB”in kuruluş çalışmalarındaki özverili katkıları hala hafızalardadır. ATİB, kurulduktan sonra da, hemen, hemen her etkinliğinde mutlaka Bağdat Abla”yı görürsünüz. Abla, ünvanını gerçekten, hakeden saygılı, sevecen bir o kadar da sofrası herkese açık hanımefendi bir kişiliğe sahipti. ATİB”de 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar günü etkinliğinde Bağdat Abla”nın doğum gününü kutlamak bir gelenek olmuştu. Ne yazık ki, 2019″dan itibaren bu etkinlikte Bağdat Abla aramızda olamıyor.Her ne kadar aramızda olmasanda sen hep hatıralarda yaşayacaksın. Işıklar içinde uyu Bağdat Abla,